اگر کسي افسـرده باشد حتما درصدد رفع آن بـر مي آيـد . اما در مورد شادي ، حتي اگر بيش از حد يا بدون توجيـه عقلي يا بي تناسب با موقعيت باشد ، چنان نيست . در واقـع نوعي بيـماري وجـود دارد که زمـيـنـه اصلي آن را خلق بالا و سرخوشي بـيـش از حـد و تـوجـيـه نـاپـذيـر تشکيـل مي دهـد. علاوه بر آن فشار صحبت ، افزايش تحرک ، کاهش نياز به خواب و غذت ، افزايش ميل جنسي ، سهل انگاشتن همه امـور ، سرمايـه گذاري هاي مالي غيـر منطقـي ، ولخرجي ، بـزرگ پنـداشتـن خود و گاهي حالت تحـريـک پـذيـري و عصبانـيـت و پرخاشگري در ايـن بـيـماران ملاحظه مي شود . مجموعه اين نشانه ها ، مشخص کننـده بيماري خاصي به نام « مانيا » است . ايـن بيماري جنبه دوره اي دارد . جنبـه ارثي در اين اختلالات وجود دارد و در صورتـي که مـوردي از آن در يـک خانواده ديده شد ، بهتـر است از ازدواج هاي همخون پـرهيـز شود . در اين مورد درمان با داروهاي متعادل کننده خلق فراهم مي شود