ايـن نـوع اختلال شخصيتي به نظـر مي رسد که با تـوجـه بـه نحوه پـرورش کـودک در خانواده و جو اجتماعي ، در کشور ما شيوع زيادي داشته باشد . مبتلايان به آن ، افرادي هستند که جرات ابـراز خشم و نـارضايـتـي خـود را بـه صـورت مستقيـم نـدارنـد ، ليـکـن به گونـه اي ناخودآگاه آن را به صـورت مسامحـه و تعلل ، مانع تراشي ، لجاجت ، ناراضي کـردن ديگران ، کج خلقي و قيـافـه عبوس به خود گرفتن و عدم کارايي ابراز مي کنند . بـه نظـر مي رسد که در بيـن همـه انواع اختلالات شخصيتـي ، نـقـش عوامل پرورشي ، روانـي ، اجتماعي و در کل محيط ، در شکل گيري شخصيت پـرخاشگـر انفعالي عمده تـر از عوامل زيست شناختـي و ارثـي باشد . والـديـن ايـن کودکان در بـرخـورد با فـرزندان خـود بسيار جدي ، قاطع و پرخاشگر هستند . ايـن والديـن بـه دليل کشمکش هاي دروني خويـش و تظاهـر قاطعيـت ، رفتار طبيعي را در کودکان خود تنبيه يا مهار مي کنند و نيازهاي وابستگي آنان را با اکراه و تنها به طور نسبي برآورده مي کنند . در نتيجه اين کودکان چنين مي آموزند که خشم خود را به صورت آشکار ابراز نکنند . در نگاه نخست کودکان مودب و غيـر متوقعي به نظـر مي رسنـد ، در حالي که به صورتي نهاني ، فـرد مورد خشم خويش را با عدم کارايي تنبيه مي کنند . رنجش نسبت به هر چيز در ايشان با ابـعاد بيمارگـونـه وجـود دارد . بسياري از آنان حالت تخاصمي و متعارض ، رقابـت جـو و جاه طلب دارنـد و ديگران را به برخورد غيردوستانه تحريک مي کنند . در ارتبـاط با ديگـران حتـي دوستان و خويـشان لحن تنـد ، گزنده و کنايه آميـز دارند و در بـرابـر خواستـه هاي بـر حق ديگران به صـورت پرخاشگرانه مقاومت مي کنند